Deventer - Dickens Festijn

Was ik al eens eerder in Deventer geweest en zou er nog wel eens terug gaan.
Nu was dat moment, om dat te doen.

 

In de December-maand, wordt voor het kerstfeest, het Dickens Festijn georganiseerd.
Geheel in de style van die tijd, lopen enkele honderden acteurs/ vrijwilligers en spelen een spelletje met de tijd en de bezoekers.
In de Walstraat en enkele straten er omheen, het meest oudste gedeelte van Deventer.

 

Door de grote toeloop van bezoekers, is het raadzaam om per trein te komen.
Op het station worden de bezoekers al een beetje in stemming gebracht door de acteurs en figuranten van het festijn. 

 


De Stentor, een plaatselijke krant, is van de partij en staat op het stationsplein met een foto-stand.
Voor je het weet, ben jezelf het nieuws en sta je met je foto op de voorpagina van de krant.
Daar is dit stel verantwoordelijk voor, dus wees op Uw hoede.


 


Bij de oversteek, wordt het publiek door verkeersregelaars geholpen en moet men een keuze maken voor bezoek aan het Dickens Festijn of de stad.
De Keizerstraat van het station naar Festijn of Centrum, is door middel van een hek geschijden.

Zodat mensen die naar de stad willen kunnen doorlopen en de bezoekers aan het Festijn in een wachtrij komen.
Hoe later men komt, des te langer de wachtrij, helaas, maar het is zo.
De Walstraat en de straten er om heen zijn oude en smalle straten, dus het publiek gaat er in groepen naar binnen, zodat iedereen een beetje de ruimte heeft om ook te kunnen kijken en genieten.
Maar al sta je in de rij, vervelen hoef je daar echt niet, daar zorgen acteurs/ figuranten wel voor.

 

De elite is van de partij, maar ook het werkvolk, zoals schoorsteen-vegers, kranten-verkopers, sjouwers, leurders (verkopers ), maar ook de postbode is van de partij en zelfs veldwachters (agenten ).


Om de boel wat op te vrolijken, is er een muziek-corps aanwezig



Iets van alle tijden, deze wulpse dame, die zich liggend staande probeert te houden.
Voor de heren die het wachten moe zijn en wat warmte willen.


Dit is nog steeds de Keizerstraat.  
We staan hier in een lange wachtrij.
De Walstraat is nog niet in zicht, alhoewel het stapje voor stapje dichterbij moet komen.

Maar het geeft niets, er is een hoop lol en een goede inter-aktie met de acteurs/figuranten.

Jaja, ze zijn er nog steeds en houden de boel goed in de gaten.


En drinkebroeders zijn overal, dus ook hier.

Omdat het koud is, mag ik ook een slokje nemen, HEERLIJK !!!!
Goed spul, daar wordt je warm van.


Tot zover de Keizerstaat.
Op de een na laatste foto is de Brink al in beeld.
Links om de hoek begint de Walstraat.


Hier is het begin van het Dickens Festijn, de Walstraat.
Maar de pret begon voor mij al op het station, hopend dat de pret hier doorgaat.


1) Kippetjes, lekkere verse jonge kippetjes.
2) Lekker mals, 1ste klas kwaliteit.

3) Wat zei jij, jongeman, nog een keer , dan wordt jij mijn goudhaantje !!!

Tussen de acteurs/figuranten, die hun kunstje doen, is er nog veel meer te beleven.
Er is een echt Dickens-museum.
Er zijn leuke winkeltjes met een varia aan allerlei goederen.
Links en recht zijn er versnaperingen of drankjes te koop.
Het is druk, maar je kan je nog met gemak bewegen, kijken, luisteren en smikkelen en/of slobberen.


Ahhh, ze zijn toch nog van de partij, de leurders.

De groep met de meeste inter-aktie met publiek en de grootste lol.


Aan alles komt een einde, hier is het einde.
Het kerkhof. 

De zwarte weduwe is net verdwenen. 
Zostraks zat ze nog op het bankje tegen de kerk, uitkijkend over het kerkhof.
De zerk van Ebenhezer Scrooge markeert al de plek, waar die komt.
Het uitzicht van af de heuvel is toch niet verkeerd, vanuit de hoogte op de stad.

 

Het bezoek was zeker de moeite waard en had het voor geen goud willen missen.
Gelukkig was het niet te koud en droog.
Dat maakt het wel veel leuker en gezelliger.
Als ik een reserve camera-batterij had gehad, was ik nog een tijdje doorgegaan. 
Nu was deze leeg en besloot ik maar om even nog snel de stad in te gaan, voor de terug reis te aanvangen.
Op de Brink was er een kerstmarkt en ondanks dat het Zondag was, waren de winkels vandaag wel geopend.
Maar nu werdt de vermoeidheid wel merkbaar en aangezien de eerste winkels de deuren gingen sluiten ben ik maar naar het station gegaan. 
Had nog een treinreis in het verschiet van ongeveer 3 uur.
Ik was duidelijk niet voor het donker thuis.